Fin do soporte de Windows 10:
que facer agora

Non. Segundo Microsoft, os equipos con Windows 10 seguen funcionando despois da fin do soporte, que foi o 14 de outubro de 2025: acenden, abren os programas e gardan os documentos igual ca antes. O que deixan de recibir son actualizacións de seguridade, correccións e soporte técnico, salvo que estean inscritos no programa de actualizacións estendidas (ESU). Ese é precisamente o problema, porque non se nota. Un equipo sen parches non avisa de nada; simplemente, cada fallo de seguridade que se descobre en Windows 10 a partir desa data queda aberto para sempre nesa máquina. Para un ordenador que se usa para o banco, o correo ou datos de clientes, iso non é un detalle técnico, é unha porta que ninguén vai pechar. Que funcione ben non quere dicir que sexa seguro seguir usándoo así.

A forma máis rápida é a que indica Microsoft: entra en Configuración, Privacidade e seguridade, Windows Update, e mira se che ofrece Windows 11 ou che di que o equipo non cumpre os requisitos. Tamén está a aplicación Comprobación do estado do PC, que fai a mesma comprobación e che di que falla. Os requisitos mínimos, segundo Microsoft, son un procesador da lista de procesadores aprobados con polo menos dous núcleos a 1 GHz, 4 GB de memoria, 64 GB de almacenamento, firmware UEFI con arranque seguro, TPM 2.0 e unha gráfica compatible con DirectX 12. Na práctica, o que adoita deixar fóra un equipo é o procesador: moitos ordenadores que van perfectamente non están nesa lista pola súa xeración. Ás veces o TPM ou o arranque seguro están desactivados na BIOS e abonda con activalos, así que convén miralo antes de dar o equipo por perdido.

Se o equipo cumpre os requisitos, non. Segundo Microsoft, a actualización de Windows 10 Home ou Pro á edición equivalente de Windows 11 é gratuíta, e faise desde o propio Windows Update. O que si ten custo é o tempo e o risco de facelo mal: antes de actualizar convén ter unha copia dos documentos fóra do equipo, comprobar que os programas que usas a diario, sobre todo os de xestión, facturación ou os dalgún fabricante concreto, funcionan en Windows 11, e facelo con calma, non un luns a primeira hora no único ordenador da oficina. Ten en conta tamén que Windows 11 Home pide conexión a internet e unha conta Microsoft durante a configuración inicial. Se o equipo cumpre pero aínda leva disco mecánico, é bo momento para pasalo a SSD: a actualización irá moito máis rápida e o equipo notarao cada día.

Son as siglas do programa de actualizacións de seguridade estendidas de Windows 10. Con el, o equipo segue recibindo as actualizacións de seguridade críticas e importantes, pero nada máis: nin funcións novas nin correccións que non sexan de seguridade nin soporte técnico. Para particulares, Microsoft ampliou o programa ata o 12 de outubro de 2027; a data inicial era o 13 de outubro de 2026. Para empresas e centros educativos é outro programa, de pagamento, que pode cubrir ata tres anos desde a fin do soporte. Nos dous casos o equipo ten que estar en Windows 10 versión 22H2. Convén velo como o que é: unha ponte para cambiar con orde, non unha forma de quedar en Windows 10 indefinidamente. Cando o ESU remate, o equipo estará exactamente onde estaba, só que un ano ou tres máis vello.

No Espazo Económico Europeo, segundo Microsoft, abonda con iniciar sesión no equipo cunha conta Microsoft e mantela: é a vía sen custo. Se pasan 60 días sen iniciar sesión con esa conta, as actualizacións interrómpense e hai que volver inscribirse entrando coa mesma conta. Hai tamén unha opción de pagamento único para quen non queira depender da conta. A inscrición faise desde Windows Update, e o equipo ten que estar en Windows 10 versión 22H2 coas últimas actualizacións instaladas; se non che aparece a opción, o primeiro é comprobar iso. Ollo: segundo Microsoft, o programa para particulares non se pode usar en equipos unidos a un dominio de Active Directory ou xestionados cunha solución de administración de dispositivos, que é o habitual en moitas oficinas. Eses equipos van pola vía de empresa.

Microsoft publica o prezo do primeiro ano: 61 dólares por equipo, comprado a través de licenzas por volume, e o prezo duplícase cada ano seguinte, ata un máximo de tres anos. Cómprase por anos completos, non por meses, e é acumulativo: se te incorporas no segundo ano, pagas tamén o primeiro. A compra mínima é unha licenza, así que tamén está ao alcance dun negocio con poucos equipos. Con eses números, o ESU de empresa ten sentido para cubrir o tempo que se tarda en substituír de forma ordenada os equipos que non admiten Windows 11, non para estiralo os tres anos: a partir do segundo, o que se paga por manter un equipo vello con parches achégase ao que custa unha parte importante dun novo. Ademais, non inclúe soporte técnico alén da propia instalación do ESU.

Tecnicamente hai formas, e circulan moitas guías, pero Microsoft di claramente que non o recomenda: eses equipos non teñen garantido recibir actualizacións, incluídas as de seguridade, poden fallar por problemas de compatibilidade, non reciben soporte de Microsoft e os danos derivados non os cobre a garantía do fabricante. É dicir, fórzase a instalación precisamente para ter un sistema con parches e o resultado pode ser un sistema sen parches garantidos. Para un ordenador da casa que se usa pouco pode parecer unha solución enxeñosa, pero nun equipo de traballo non o é: cambia un problema coñecido e con data por outro sen data. Se o equipo non cumpre, as saídas razoables son o ESU como ponte ou substituílo; non un amaño que pode deixar de actualizarse con calquera versión nova.

Non, porque fan traballos distintos. O antivirus tenta detectar e bloquear programas maliciosos coñecidos; as actualizacións de seguridade pechan os fallos do propio sistema operativo polos que ese software entra. Sen parches, o antivirus está defendendo unha casa cunha xanela que ninguén vai arranxar: pode paralo moitas veces, pero non sempre, e o fallo segue aí. Ademais, co tempo os fabricantes de programas, navegadores e periféricos deixan de dar soporte a un sistema que xa non o ten, así que a lista de cousas que non se actualizan medra soa. Microsoft, por exemplo, anunciou que manterá as actualizacións de seguridade de Microsoft 365 en Windows 10 ata o 10 de outubro de 2028, pero iso cobre as aplicacións de Office, non Windows. Un bo antivirus segue sendo necesario en Windows 11; en Windows 10 sen ESU non substitúe o que falta.