Cámaras wifi
ou PoE?

Power over Ethernet: alimentación polo mesmo cable de rede, sen necesidade dun enchufe adicional no punto onde está a cámara. O cable de par trenzado que xa leva os datos tamén leva a corrente, entregada polo gravador ou por un switch PoE coa potencia suficiente para o número de cámaras conectadas. Na práctica isto simplifica moito a instalación: ninguén ten que abrir un punto de luz na fachada, e se a cámara falla ou se conxela abonda con desconectar e volver conectar o cable no switch para reiniciala, sen subir ningunha escada. Existen distintos estándares de PoE segundo a potencia que entregan, e as cámaras de maior resolución ou con foco integrado piden máis vatios ca unha cámara básica, así que convén comprobar que o gravador ou o switch que xa tes soporta a potencia que a cámara escollida necesita antes de mercala.

O cable de datos si o aforras, pero o de corrente case nunca desaparece, salvo que optes por unha cámara de batería coas limitacións que iso trae. Unha cámara wifi que grava en continuo consome de forma constante e necesita un enchufe permanente no punto exacto onde vai instalada, que nunha fachada ou nun almacén case nunca existe de antemán. Na maioría dos casos acabas chamando a alguén para levar corrente ata ese punto, exactamente o mesmo traballo que faría falta para levar un cable de rede. A diferenza real non está en se se pasa cable, senón en cal: un de corrente que só alimenta, ou un de rede que alimenta e ademais transporta a imaxe sen depender da wifi da zona. Antes de decidirte pola wifi para aforrar obra, comproba se o punto xa ten un enchufe próximo; se non o ten, o aforro que imaxinabas non existe en absoluto.

Resolven o problema do enchufe a cambio doutro: non gravan en continuo, senón que se activan por detección de movemento e arrincan cun pequeno atraso antes de empezar a gravar de verdade. Ese primeiro segundo ou dous, que adoita ser xusto o momento en que se ve a cara de quen entra no encadramento, pérdese case sempre. A iso súmase o mantemento: hai que recargalas cada poucos meses, e cantas máis cámaras de batería teñas instaladas, máis veces ao ano che toca baixalas, cargalas e volver montalas, co punto sen cobertura mentres dura a carga. Son unha solución razoable para un punto illado e de baixo risco, pero non para a cámara que realmente che importa, a da porta ou a da caixa, onde o oco de arranque e os períodos sen batería pesan máis ca a comodidade de non ter cable polo medio.

Poden, e é un efecto que sorprende a quen non o viviu antes. A diferenza dun móbil ou dun portátil, que usan a rede a ratos, unha cámara de seguridade transmite vídeo de forma practicamente constante mentres grava, o que supón unha carga continua sobre o router que ningún outro aparello doméstico xera. Dúas ou tres cámaras compartindo a mesma rede wifi coa televisión, os móbiles e as videochamadas adoitan notarse, sobre todo se están lonxe do router, con paredes polo medio, e transmitindo na banda de 2,4 GHz, que ademais de ter menos largura de banda adoita estar xa saturada polos veciños. A solución pasa por separar a rede das cámaras da rede doméstica sempre que o router o permita, usar 5 GHz cando chegue con garantías, e non dar por feito que é só unha cámara máis antes de comprobalo co uso real durante uns días.

PoE parte con vantaxe porque o sinal viaxa por un cable físico que non se pode interceptar nin degradar desde fóra da vivenda, mentres que un sinal wifi pódese saturar con ruído na mesma banda ou, en casos extremos, bloquear cun inhibidor. Non é o escenario típico dun roubo doméstico improvisado, pero si é un risco real en negocios ou naves onde alguén pode estudar a instalación antes de actuar. Dito isto, na inmensa maioría dos casos o que compromete a seguridade dunha cámara non é o medio de transmisión senón o contrasinal do gravador ou da app que a controla, que se é débil ou está por defecto deixa a porta aberta independentemente de se a cámara é wifi ou PoE. Cambia ese contrasinal, actualiza o firmware e non publiques o gravador directamente en internet sen protección, e a diferenza entre wifi e PoE pasa a un segundo plano.

Si, e de feito é o que acabamos facendo en bastantes instalacións reais: PoE en todo o que se pode cablear sen complicacións, e unha cámara wifi puntual no único sitio onde levar cable sae desproporcionado, como unha caseta ao fondo da parcela ou un punto ao outro lado dun patio. O importante é que todas as cámaras, sexan wifi ou PoE, graven no mesmo gravador e se xestionen desde a mesma aplicación, en lugar de acabar con dous sistemas independentes, dúas aplicacións distintas e dous prazos de conservación das gravacións que ninguén revisa igual. Esa fragmentación é o erro habitual cando alguén engade unha cámara wifi pola súa conta a unha instalación PoE xa existente: a cámara funciona, pero deixa de ser un sistema único e pasa a ser dous sistemas que casualmente comparten a mesma parede da casa.

Cen metros desde o switch ou o gravador ata a cámara é o límite estándar do cableado de rede, e esa distancia cobre sen problema a práctica totalidade de vivendas, locais e naves de tamaño normal. Cando a distancia real supera ese límite, por exemplo nunha nave moi longa, entre dous edificios separados ou nunha finca grande, a solución non é forzar o cable senón engadir un switch PoE intermedio que reciba o sinal e o volva distribuír desde un punto máis próximo á cámara. É un cálculo que convén facer cun plano real do percorrido antes de mercar nada, porque descubrilo co cable xa mercado e cortado sae máis caro que planificalo con antelación. En instalacións domésticas normais este límite case nunca é o problema; onde si aparece con frecuencia é en parcelas grandes, polígonos e fincas con varias naves separadas entre si.

Ese é precisamente o caso onde a wifi gaña con claridade fronte ao PoE. A solución pasa por colocar cámaras wifi nos puntos onde xa existe un enchufe próximo, sen furar paredes nin abrir canaletas, asumindo desde o principio que a calidade e a estabilidade serán algo menores ca cunha instalación cableada, e que o día que te mudes as cámaras van contigo sen deixar nada instalado na vivenda. Convén escoller un bo punto de acceso wifi, situar as cámaras o máis preto posible del e usar a banda de 5 GHz se o alcance o permite, para minimizar os cortes e os reencadramentos que son o problema habitual deste tipo de instalación. Non é a solución ideal, pero é unha decisión perfectamente razoable cando se toma sabendo exactamente a que se está a renunciar a cambio de non facer obra na vivenda.