O dominio:
ao teu nome

Nun .es compróbalo no WHOIS de Red.es: escribes o dominio e aparece o titular, sen necesidade de entrar en ningunha conta. Nun .com a maioría dos rexistradores oculta ese dato por privacidade, así que o camiño é distinto: entra na conta desde a que se paga a renovación cada ano e busca o contacto marcado como titular, registrant ou owner, non o contacto técnico nin o administrativo, que adoitan ser de quen xestiona a web e non de quen é dono do dominio. Se non tes acceso a esa conta, xa tes a resposta: non o controlas ti. Outro sinal rápido e pouco elegante: intenta crear un enderezo de correo novo nese dominio. Se podes facelo sen pedirlle permiso a ninguén, controlas o DNS e, con el, o dominio. Se tes que pedilo, non o controlas, diga o que diga o papel.

Si, aínda que durante anos non se note. Mentres esa persoa siga localizable e de bo humor, todo funciona: renova, responde, fai o cambio que lle pidas. O problema aparece o día que deixa de estar dispoñible, cambia de negocio, se enfada por unha factura ou, simplemente, non contesta. Ese día necesitas que asine un traslado, e se non quere ou non pode, o teu negocio depende da boa vontade dun terceiro que xa non ten motivos para axudarte. Non é un escenario raro: pasa con autónomos que pechan, axencias que desaparecen e colaboracións que rematan mal. A rapidez inicial de deixar que outro o rexistre págase despois, cando xa non é un trámite de cinco minutos senón unha negociación, ou algo peor. A solución non é desconfiar do deseñador: é que o dominio naza ao teu nome desde o primeiro día, aínda que sexa el quen prema en «rexistrar».

Si, e en moitos casos é a opción máis san. O dominio e o hosting son dous contratos distintos aínda que un mesmo provedor cos venda xuntos: un apunta un nome a un enderezo, o outro aloxa os ficheiros da web. Non teñen por que vivir na mesma empresa, e separalos reduce o risco de que un problema co provedor da web leve por diante tamén o nome do negocio. O que si importa, viva onde viva cada peza, é quen figura como titular en cada contrato. O hosting pode estar a nome de quen xestiona tecnicamente a web, porque cambialo é só migrar ficheiros. O dominio non: se non está ao teu nome, o día que queiras movelo dependes de que outro o autorice, e aí é onde empezan os problemas. Garda as contas de acceso das dúas cousas, aínda que uses a mesma empresa para ambas.

Empeza por reunir o que demostra que o negocio é teu: facturas da web ou do dominio ao teu nome, capturas da web en funcionamento coa túa marca, calquera contrato ou orzamento onde aparezas como cliente. Canto máis completo sexa o expediente, máis doado o trámite. Despois contacta co rexistrador onde está inscrito o dominio: a maioría ten un procedemento de cambio de titular para estes casos, e nos .es existe o mesmo mecanismo a través de Red.es. Non é instantáneo nin sempre sinxelo, e ás veces esixe varias voltas de documentación, pero é un camiño que existe e que se percorre con papeis, non con sorte. Mentres tanto, non deixes que o dominio caduque: se o provedor desaparecido tamén deixa de pagar a renovación, pérdelo sen que ninguén che avise, e entón calquera outro pode rexistralo. Vixía a data de caducidade aínda que non controles a conta.

Si, por completo. Os enderezos de correo do negocio dependen dos rexistros DNS do dominio, e quen controla eses rexistros decide onde chega ese correo e quen pode lelo. Se o dominio está a nome doutro, tecnicamente esa persoa podería redirixir o teu correo, crear contas novas ou, simplemente, deixar de renovar o dominio e facer que todos os teus enderezos deixen de funcionar de golpe: pedidos, facturas, avisos de clientes, todo se perde o mesmo día. É a parte que menos se pensa cando se fala de titularidade do dominio, porque parece un tema só da web, e en realidade afecta primeiro ao correo. Se mañá perderas o acceso ao dominio, cantas contas de correo deixarían de funcionar e canto tardarías en decatarte? Esa pregunta, máis ca a web, é a que debería facerte comprobar hoxe mesmo a nome de quen está rexistrado.

Non, e esa diferenza é a clave de todo o problema. O hosting pódese cambiar: se deixas de estar contento co provedor, migras os ficheiros e a base de datos a outro sitio, apuntas o dominio cara ao novo servidor e, nun día ou dous, a web volve funcionar no novo lugar. É un proceso técnico con molestias, pero sen máis obstáculo que o traballo de facelo. O dominio non funciona igual: se non é teu, non o «migras», porque non hai ningún proceso técnico que che devolva algo que nunca che pertenceu. Necesitas que quen figura como titular acepte transferilo, e se non quere, non hai atallo técnico que o resolva. Por iso o dominio é a peza que de verdade importa protexer desde o principio: o hosting é reversible con esforzo, o dominio alleo non o é sen a colaboración doutra persoa.

Si, como unha liña explícita, non como algo que se dá por feito. Un orzamento de web completo debería dicir con claridade a nome de quen queda o dominio, a nome de quen queda a conta do rexistrador onde se xestiona e a nome de quen queda o hosting: ti ou a túa sociedade, non a axencia nin o deseñador. Se esa liña non aparece por ningures, non asumas que está resolta ao teu favor: pregúntao antes de asinar e antes de pagar a primeira factura, porque despois é moito máis difícil de corrixir. Un provedor serio non ten ningún problema en escribilo, porque é xusto o que vai facer de todas formas. Se alguén se resiste a deixalo por escrito ou o trata como un detalle sen importancia, é o sinal máis claro de que, para ese provedor, quedar co control do dominio non é un descoido senón unha forma de reter o cliente.

Si, e así é como o facemos sempre: se rexistramos o dominio nós, rexistrámolo directamente ao teu nome ou ao da túa sociedade, nunca ao noso. Se o dominio xa existe e está a nome doutro, trasladámolo a unha conta de rexistrador que controlas ti, coas túas propias credenciais de acceso, non coas nosas gardadas «por comodidade». Non quedamos co nome do negocio de ninguén, entre outras cousas porque non tería ningún sentido: o día que deixases de traballar connosco, a túa web e o teu correo terían que seguir funcionando sen depender da nosa boa vontade, igual que lle pedimos a calquera provedor anterior que fixese contigo. Se agora mesmo non sabes a nome de quen está o teu dominio, é o primeiro que miramos antes de tocar nada máis: a web pódese refacer, o dominio hai que telo ben desde o primeiro día.