Wi-Fi sen zonas
mortas.

Depende de cantos forxados haxa polo medio e de como estea distribuída a vivenda, non dos metros cadrados. Unha casa alongada dunha soa planta pode necesitar menos nodos ca un dúplex pequeno, porque o que consome sinal é atravesar formigón e muros de carga, non a superficie que se percorre en horizontal. Por iso non hai unha cifra fixa que valla para todas as casas: o que si hai é un método, que é medir o sinal real en cada punto da vivenda antes de mercar nada. Unha medición no lugar, co router na súa localización definitiva, resolve a dúbida en pouco tempo e evita dous erros habituais: mercar de máis «por se acaso» ou quedarse curto e ter que ampliar a rede ao cabo duns meses, que adoita saír máis caro ca planificalo ben desde o principio. Podes ver como se calcula en cantos nodos de wifi mesh necesita a túa casa.

Un repetidor amplifica o sinal que recibe e crea, case sempre, unha segunda rede con outro nome, así que o móbil non decide só a cal conectarse e hai que cambiar á man ao pasar de planta. Ademais reparte o ancho de banda entre o que recibe do router e o que emite aos teus dispositivos, así que cada repetición perde parte da velocidade. Para tapar un recuncho puntual onde só necesitas conexión básica pode ser suficiente e barato. Para unha casa enteira con varias plantas, videochamadas de traballo e streaming en varios cuartos á vez, a diferenza nótase: unha rede mesh coordina varios puntos baixo un único nome de rede, e o dispositivo cambia de nodo sen cortar o que estás a facer. A clave para que renda de verdade está en como se conectan eses nodos entre eles, e aí convén entender primeiro por que vai lento o wifi antes de decidir cantos aparellos mercar.

Non sempre, e é das primeiras cousas que se revisan antes de dar un orzamento pechado. Moitas vivendas, sobre todo as que xa teñen instalación de antena de televisión ou de teléfono, contan con canalizacións baleiras ou medio baleiras que se poden aproveitar para pasar un cable de rede novo sen tocar nin un azulexo. Se esas canalizacións non chegan ata onde cómpre o nodo, a alternativa adoita ser un cableado visto ben resolto, con canaleta ou rodapé técnico, antes que abrir rozas, que é a opción máis cara e a máis molesta para vivir mentres dura a obra. Tamén existe a opción sen fíos pura, cos nodos comunicándose entre si por wifi, que rende algo menos pero non toca nin un ladrillo. O que facemos sempre é ver a vivenda antes de orzamentar: dise con claridade se toca obra, cableado visto ou unha solución sen cables, e o orzamento reflicte esa realidade e non unha suposición feita desde fóra sen pisar a casa.

Non, e convén sabelo antes de gastar en equipos que non van resolver o problema. A rede mesh reparte dentro da casa o sinal que entra pola porta: se esa entrada é boa, o mesh lévaa a todos os cuartos sen perder apenas velocidade; se o que entra xa é pouco, seguirá sendo pouco por moitos nodos que se engadan. Son dous problemas distintos que convén diagnosticar por separado, porque confundilos leva a mercar equipo de máis sen arranxar nada. Para saber cal é o teu caso, o primeiro é medir a velocidade real que chega ao router, comparada coa que contrataches, e non a que marca o móbil no outro lado da casa. Se o problema está no contrato ou na instalación de fibra, hai que resolvelo aí; se a fibra entra ben e o problema é só repartila, entón si ten sentido investir en mesh. Podes velo con detalle en que velocidade de internet necesitas realmente.

Non hai unha duración única porque depende de tres cousas que varían en cada vivenda: cantos nodos cómpre instalar, se hai que pasar cable novo ou se aproveitan canalizacións existentes, e se a configuración inclúe extras como o control parental ou segmentar a rede para convidados. Unha instalación puramente sen fíos, sen cableado adicional, é a máis rápida porque se limita a colocar os nodos e configurar a rede. En canto entra cableado polo medio, o tempo márcao sobre todo se hai que pasar cable novo ou só aproveitar canalizacións xa existentes, que é moito máis rápido. Iso vese claro na primeira visita, cando medimos a vivenda e decidimos onde vai cada nodo: nese momento xa sabemos se o traballo se resolve nunha soa xornada ou necesita máis, e esa estimación forma parte do orzamento pechado que recibes antes de que comecemos, non unha cifra xenérica dita por teléfono sen ver a casa.

Si, e é habitual facelo así en casas grandes: cóbrese primeiro o esencial e engádese un nodo máis adiante se aparece unha zona sen cobertura, por exemplo un anexo, un garaxe afastado ou unha parte do xardín que non se pensou no proxecto inicial. A condición para que ampliar sexa sinxelo é que o sistema escollido desde o principio sexa escalable: que admita engadir nodos do mesmo fabricante sen refacer toda a configuración nin cambiar de aplicación. Por iso convén decidir ben o sistema de partida aínda que a instalación inicial sexa pequena, porque cambiar de marca a medio camiño si obriga a comezar de cero. Se a túa vivenda ten zonas de uso ocasional, como unha planta agora baleira ou un xardín que só se usa no verán, paga a pena dicírnolo desde o principio para deixar prevista esa ampliación. Consulta router do operador ou un propio se ademais pensas cambiar o equipo de cabeceira ao ampliar a rede.